Alle sombere berichten in de Miljoenennota ten spijt: de economische voorspelling voor 2010 is gebouwd op een aantal opvallend optimistische veronderstellingen.
lees hier verder...
maandag 14 september 2009
vrijdag 11 september 2009
Wilders wast billen
Dat is nou jammer. Maandenlang maakte ik mezelf blij met het feit dat Geert Wilders geen enkel sociaal-economisch standpunt van betekenis innam. Ik kon de man en zijn beweging dan ook zonder moeite negeren. Laat andere journalisten en columnisten zich maar buigen over zijn moslimfobie. Laat anderen maar schrijven over zijn populisme, zijn radicalisering en zijn Indische wortels. Ik hou het wel bij de kredietcrisis en het economisch beleid van Balkenende IV.
Maar helaas, afgelopen weekend zette Wilders in voor hem kenmerkende klare taal zijn sociaal-economische agenda neer. ‘Wij zullen na Prinsjesdag bij de politieke beschouwingen laten zien hoe je kunt bezuinigen zonder dat de gewone man er last van heeft’, zei de PVV’er in De Telegraaf. Werken tot 67 jaar, zoals het kabinet wil, is voor Wilders taboe. ‘Wij zullen er nooit voor tekenen. Als iemand met ons wil regeren, weet dan dat we het binnen een minuut zullen terugdraaien.’
Lees hier verder...
Maar helaas, afgelopen weekend zette Wilders in voor hem kenmerkende klare taal zijn sociaal-economische agenda neer. ‘Wij zullen na Prinsjesdag bij de politieke beschouwingen laten zien hoe je kunt bezuinigen zonder dat de gewone man er last van heeft’, zei de PVV’er in De Telegraaf. Werken tot 67 jaar, zoals het kabinet wil, is voor Wilders taboe. ‘Wij zullen er nooit voor tekenen. Als iemand met ons wil regeren, weet dan dat we het binnen een minuut zullen terugdraaien.’
Lees hier verder...
Per seconde armer
Tegen de tijd dat je dit artikel uit hebt is onze nationale schuld met pakweg een ton gestegen. De crisis slaat een enorm gat in de begroting. Voor nieuw beleid is de komende jaren geen cent meer over.
Iedere dag neemt de schuld van de Nederlandse overheid gemiddeld met meer dan 47 miljoen euro toe. Ieder uur komt er bijna twee miljoen bij. Iedere seconde loopt de staatsschuld met ruim 550 euro op, kijk maar rechtboven op de Staatsschuldmeter.
National Debt Clock
De Amerikanen zijn vertrouwd met dit soort sommetjes. Al sinds 1989 hangt er in New York een meter die tot op de dollar nauwkeurig de Amerikaanse staatsschuld weergeeft. Eerst hing de National Debt Clock op 42nd Street bij Time Square, tegenwoordig hangt hij aan een gebouw op Sixth Avenue.
De bedenker was vastgoedhandelaar Seymour Durst, die met zijn klok de aandacht wilden vestigen op de snel uit de hand lopende Amerikaanse schuld. President Ronald Reagan had in de jaren tachtig een populistische cocktail van meer uitgaven en lagere belasting bedacht en als gevolg daarvan was de nationale schuld geƫxplodeerd. Durst maakte zich daar zorgen om.
Terecht, want iedere dollar of euro extra schuld vermindert de slagkracht van overheid en economie. Door de rentelasten blijft er minder geld over voor zaken als onderwijs en infrastructuur. En uiteindelijk moet er worden afgelost, en moet de overheid via bezuinigingen en lastenverzwaring op een begrotingsoverschot uitkomen.
Onze eigen schuldklok
Nederlanders zouden zich daar misschien nog wel meer zorgen over moeten maken dan de Amerikanen. Onze bevolking zal de komende decennia sneller en meer vergrijzen dan die van de VS. De noodzaak voor een lage schuld en een evenwichtige begroting is hier dan ook groter.
Lees hier verder...
Iedere dag neemt de schuld van de Nederlandse overheid gemiddeld met meer dan 47 miljoen euro toe. Ieder uur komt er bijna twee miljoen bij. Iedere seconde loopt de staatsschuld met ruim 550 euro op, kijk maar rechtboven op de Staatsschuldmeter.
National Debt Clock
De Amerikanen zijn vertrouwd met dit soort sommetjes. Al sinds 1989 hangt er in New York een meter die tot op de dollar nauwkeurig de Amerikaanse staatsschuld weergeeft. Eerst hing de National Debt Clock op 42nd Street bij Time Square, tegenwoordig hangt hij aan een gebouw op Sixth Avenue.
De bedenker was vastgoedhandelaar Seymour Durst, die met zijn klok de aandacht wilden vestigen op de snel uit de hand lopende Amerikaanse schuld. President Ronald Reagan had in de jaren tachtig een populistische cocktail van meer uitgaven en lagere belasting bedacht en als gevolg daarvan was de nationale schuld geƫxplodeerd. Durst maakte zich daar zorgen om.
Terecht, want iedere dollar of euro extra schuld vermindert de slagkracht van overheid en economie. Door de rentelasten blijft er minder geld over voor zaken als onderwijs en infrastructuur. En uiteindelijk moet er worden afgelost, en moet de overheid via bezuinigingen en lastenverzwaring op een begrotingsoverschot uitkomen.
Onze eigen schuldklok
Nederlanders zouden zich daar misschien nog wel meer zorgen over moeten maken dan de Amerikanen. Onze bevolking zal de komende decennia sneller en meer vergrijzen dan die van de VS. De noodzaak voor een lage schuld en een evenwichtige begroting is hier dan ook groter.
Lees hier verder...
woensdag 9 september 2009
Wall Street gaat op oude voet verder
Een jaar na de val van Lehman Brothers pakken de zakenbanken de draad weer op. Wie wil er een fraai verpakt pakketje gifhypotheken kopen?
Lees hier verder...
Lees hier verder...
dinsdag 8 september 2009
donderdag 3 september 2009
De Zweden doen het!
Waarom we moeten twijfelen aan het herstel
Zitten we echt al in de herstelfase? Paul Tudor Jones, de best presterende hedgefondsmanager van vorig jaar, gelooft er niets van. Hij speculeert sinds enige tijd op een nieuwe economische terugval.
Jones is niet de enige. Ook andere ‘macro-fondsen’ dekken zich in tegen verslechterende omstandigheden, zo bleek uit een rondgang van persbureau Bloomberg.
Er zijn dan ook genoeg redenen om te twijfelen aan de robuustheid van dit herstel. Ik noem de vier belangrijkste:
1. Stimulering houdt een keer op
De economie groeit omdat overheden op enorme schaal geld in de economie pompen. De vele miljarden van Obama, Wen Jiabao en Merkel zorgen voor een kunstmatig opgeklopte vraag naar goederen en diensten.
Het idee achter de stimuleringspakketten is dat de overheid de haperende economie een flinke zet geeft, zodat de motor weer aanslaat. Vervolgens kunnen bedrijven en consumenten de zaak zelfstandig aan de praat houden.
Het eerste deel van die redenering blijkt te kloppen: de overheid heeft de economie weer gestart. Maar of de motor zonder extra overheiduitgaven blijft lopen, is nog steeds de vraag. Dat weten we pas als de stimuleringspakketten zijn uitgewerkt.
Wie gaat straks een auto kopen, zonder sloopregeling of andere premies? Wie bestelt een windmolen als de subsidieprogramma’s aflopen? Loopt de werkloosheid op, zodra het geld van de deeltijd-WW op is? Kan de crisiseconomie zonder de overheid? Waarschijnlijk niet.
2. Rotte banken
Banken zijn nog lang niet klaar met het schoonmaken van hun balansen en versterken van hun kapitaalpositie. Ze zitten midden in de overgang van te weinig eigen vermogen, naar ruim voldoende.
De enige manier waarop banken hun balans kunnen versterken is door zeer terughoudend te zijn met het uitlenen van geld. De kredietcrisis is nog lang niet voorbij. De bijbehorende recessie dus ook niet.
3. Minder consumptie
De Europese werkloosheid bereikte in juli de recordstand van 9,5 procent van de beroepsbevolking. Een omslag is nog niet in zicht. Iedere werkloze erbij is een consument minder. Voor de detailhandel en voor producenten van consumentenartikelen moet het ergste waarschijnlijk nog komen.
4. Rente en euro
Misschien nog meer dan aan uitbundige stimuleringspakketten van overheden, is het herstel van de afgelopen maanden te danken aan het zeer ruime geldbeleid van centrale banken. De officiƫle rente staat op nul of net daarboven en met directe interventies op de kapitaalmarkt wordt ook de lange rente laag gehouden.
Er komt een moment dat de centrale banken de geldkraan weer dichtdraaien. Het is goed mogelijk dat de Europese Centrale Bank daarvoor het startsein geeft, want in Europa zijn de centrale bankiers banger voor inflatie dan in de VS.
Zodra de markt daar lucht van krijgt zal de eurokoers gaan stijgen. Sommige analisten rekenen om een koers van minimaal $1,50. Zo’n dure euro maakt de export duur, en kan het prille herstel van de Europese economie snel ongedaan maken.
Jones is niet de enige. Ook andere ‘macro-fondsen’ dekken zich in tegen verslechterende omstandigheden, zo bleek uit een rondgang van persbureau Bloomberg.
Er zijn dan ook genoeg redenen om te twijfelen aan de robuustheid van dit herstel. Ik noem de vier belangrijkste:
1. Stimulering houdt een keer op
De economie groeit omdat overheden op enorme schaal geld in de economie pompen. De vele miljarden van Obama, Wen Jiabao en Merkel zorgen voor een kunstmatig opgeklopte vraag naar goederen en diensten.
Het idee achter de stimuleringspakketten is dat de overheid de haperende economie een flinke zet geeft, zodat de motor weer aanslaat. Vervolgens kunnen bedrijven en consumenten de zaak zelfstandig aan de praat houden.
Het eerste deel van die redenering blijkt te kloppen: de overheid heeft de economie weer gestart. Maar of de motor zonder extra overheiduitgaven blijft lopen, is nog steeds de vraag. Dat weten we pas als de stimuleringspakketten zijn uitgewerkt.
Wie gaat straks een auto kopen, zonder sloopregeling of andere premies? Wie bestelt een windmolen als de subsidieprogramma’s aflopen? Loopt de werkloosheid op, zodra het geld van de deeltijd-WW op is? Kan de crisiseconomie zonder de overheid? Waarschijnlijk niet.
2. Rotte banken
Banken zijn nog lang niet klaar met het schoonmaken van hun balansen en versterken van hun kapitaalpositie. Ze zitten midden in de overgang van te weinig eigen vermogen, naar ruim voldoende.
De enige manier waarop banken hun balans kunnen versterken is door zeer terughoudend te zijn met het uitlenen van geld. De kredietcrisis is nog lang niet voorbij. De bijbehorende recessie dus ook niet.
3. Minder consumptie
De Europese werkloosheid bereikte in juli de recordstand van 9,5 procent van de beroepsbevolking. Een omslag is nog niet in zicht. Iedere werkloze erbij is een consument minder. Voor de detailhandel en voor producenten van consumentenartikelen moet het ergste waarschijnlijk nog komen.
4. Rente en euro
Misschien nog meer dan aan uitbundige stimuleringspakketten van overheden, is het herstel van de afgelopen maanden te danken aan het zeer ruime geldbeleid van centrale banken. De officiƫle rente staat op nul of net daarboven en met directe interventies op de kapitaalmarkt wordt ook de lange rente laag gehouden.
Er komt een moment dat de centrale banken de geldkraan weer dichtdraaien. Het is goed mogelijk dat de Europese Centrale Bank daarvoor het startsein geeft, want in Europa zijn de centrale bankiers banger voor inflatie dan in de VS.
Zodra de markt daar lucht van krijgt zal de eurokoers gaan stijgen. Sommige analisten rekenen om een koers van minimaal $1,50. Zo’n dure euro maakt de export duur, en kan het prille herstel van de Europese economie snel ongedaan maken.
Oeso: Doemscenario is van tafel
Economische groei keert terug in de tweede helft van dit jaar, verwacht de Oeso. We krijgen geen W-recessie. Maar erg snel zal het herstel niet zijn.
Lees hier verder...
Lees hier verder...
vrijdag 28 augustus 2009
Banken komen er toch weer mee weg
Abonneren op:
Posts (Atom)



